Shouting Boots Interview VPRO Gids (sept. 2010)

Shouting Boots: Het modernste programma op de Nederlandse radio

Uit meer dan honderd sessies in de Shouting Boots-salon kozen Jaap Boots en Koen Schouten de mooiste nummers voor een compilatie-cd. De kapiteins leggen uit welke trucs ze wel en niet uithalen om het beste uit de bands te halen.

door Guuz Hoogaerts

Soms moet er een fles wijn aan te pas komen om de muzikanten die de lange trap opklimmen naar de Shouting Boots-salon te laten ontspannen. Bluesgitarist Ian Siegal was ondanks (of misschien wel dankzij) het voor muzikanten onchristelijke tijdstip van 13.00 uur toch toe aan iets roods met stevige afdronk. Boots: ‘Daarna viel hij als een jonge hond aan op zijn liedjes.’ Andere gasten moesten bijna letterlijk met handschoenen worden aangepakt. Schouten: ‘Een van de meisjes van de Noorse folky hoempa-poppunkband Katzenjammer was echt doodziek, die bleef tijdens de soundcheck in de bus. Vlak voor de uitzending werd ze op haar stoel gezet en toen speelde ze de sterren van de hemel.’

Meer dan honderd bands en solo-artiesten hebben kapiteins Boots en Schouten in hun met dierenhuiden en velours beklede salon op de koffie gehad. Elke zaterdag- en zondagmiddag kijken ze vanuit de kombuis toe hoe muzikanten in de meest uiteenlopende genres hun liedjes vol overgave spelen. Achttien voorbeelden daarvan zijn op de cd Shouting Boots live! gezet. ‘Het moest een staalkaart worden van wat wij doen op Radio 6’, zegt Boots. Dus trapt de cd af met een portie ronkende funk van Sven Hammond Soul en wordt de luisteraar verderop langs het Zapp String Quartet geleidt, om via Roosbeef en de Italiaanse mompelbard Gianmaria Testa uit te komen bij de woeste junglerock van King Khan & The Shrines.

Recht in de ogen

Radio 6 afficheert zichzelf als een jazz- en soulzender, maar daar wijken Boots en Schouten gretig vanaf. ‘Toch zijn we geen eiland, willen we ook niet zijn. We draaien bepaalde platen niet omdat ze te ver afwijken. Op werkdagen is Radio 6 een strak pak. Wij zijn de gekke stropdas,’ zegt Boots. Schouten gaat nog een stap verder: ‘Shouting Boots is het modernste programma op de Nederlandse radio. Iedereen luistert nu op een iPod-manier naar muziek, alle genres door elkaar. Shouting Boots sluit daar bij aan. Onze luisteraars weten wat ze kunnen verwachten: verrassingen en gekke associaties.’

En dat allemaal live. Boots en Schouten nemen hun programma niet op, en de bands die te gast zijn spelen ook echt live. Daartussen door worden mooie, gekke, lekkere en opvallende platen gedraaid. ‘Muzikanten zijn geen pauzeact tussen het gesprek met de minister-president’, zegt Schouten. ‘En dat voelen ze. Live presenteren verschilt weinig van live muziek maken. Je wordt er scherper van, je luistert bewuster. Dat geldt net zo goed voor de luisteraars van ons programma. Natuurlijk, de salon en de kombuis en de kapiteins, dat is een toneelstukje. Maar radio moet een goed verhaal zijn, liefst met zo levendig mogelijke kleuren.’

Buitenlandse bands op tournee op een weinig comfortabel tijdstip het onderste uit de kan laten halen, het lukt Boots en Schouten met een eenvoudige aanpak: ‘Het begint al bij binnenkomst. Iedereen een hand geven, ze recht in de ogen kijken en vragen wat ze willen drinken of eten. Tijdens het programma horen ze dat wij echt van muziek houden. Interviews houden we het liefst tussen de muzikanten. Er zijn collega-dj’s die niet eens hallo komen zeggen als er een band te gast is. Dat komt niet in ons op,’ zegt Boots.

Schouten: ‘Alle muzikanten vinden het leuk om bij ons langs te komen, ook al is het vroeg voor ze. Omdat wij ze allemaal een hand geven, omdat we goed voor ze zorgen, omdat we zelf muzikanten zijn en weten hoe belangrijk dat is. Dat zorgde er ook voor dat we nauwelijks problemen hebben gehad om toestemming te krijgen voor nummers op de cd.’ Vooruit, sommige artiesten hebben even een duwtje nodig. Zoals de bescheiden Italiaanse zanger Gianmaria Testa, die enkel Italiaans spreekt en zich duidelijk niet op zijn gemak voelde tussen het uitgelaten presentatieduo. Boots: ‘Toen het programma al bezig was, kwam ik hem tegen in de wandelgangen en sprak ik hem aan over Berlusconi, wat hij daar nu van vond. Toen hebben we in gebrekkig Frans een levendig gesprek gehad over onze gedeelde afkeer van Berlusconi. Toen was het ijs wel gebroken.’

Onbekend groepje

Tot slot: wie zouden de heren nog graag in hun salon verwelkomen, buiten absolute helden als Tom Waits en Sonny Rollins? Boots: ‘We hebben nog nooit een big band gehad. Zoals de New Cool Collective bijvoorbeeld, dat lijkt me te gek. De salon is te klein, we zullen er muren voor moeten uitbreken, desnoods gaan we het dak op. Maar dat moet een keer lukken. Verder lijkt het me geweldig als Jonathan Richman een keer langskomt met zijn gitaar en zijn lieve liedjes.’ Schouten: ‘Tenorsaxofonist Gato Barbieri zou ik graag een keer laten horen, want hij is een held van me en nog veel te onbekend in Nederland. Maar weet je, onze droomartiest is eigenlijk een volslagen onbekend groepje, waarvan wij slechts een vaag vermoeden hebben dat het wel goed kan worden. En die dan boven zichzelf uitstijgen, zo goed dat de luisteraars thuis de afwasborstel neerleggen en net als wij versteld staan van wat ze horen. En wie welke band of muzikant dat dan is, dat zien we dan wel weer.’

De cd Shouting Boots Live! wordt op 4 september gepresenteerd in Desmet in Amsterdam, met optredens van Heavy Trash, EinsteinBarbie en de Ploctones. De cd is verkrijgbaar via de VPRO webwinkel (winkel.vpro.nl) en in de betere platenzaken.

Geef een reactie

5 reacties